دفتر کاردرمانی پیشیاره

اعتماد مردم نشانه ی لطف خداست

دفتر کاردرمانی پیشیاره

عنوان مقاله: اثربخشی برنامه Son-Rise بر بهبود تعاملات اجتماعی و ارتباط کودکان مبتلا به اختلال اوتیسم
نویسندگان: سحر جاسمی، مینا احمدی کهجوق، مهدی رهگذر، ابراهیم پیشیاره)نویسنده ی مسئول(.
نام مجله: مجله پژوهش در علوم توانبخشی.
سال انتشار: ۱۳۹۶
زبان مقاله: فارسی.


خلاصه ی مقاله:
مقدمه: اختلال طیف اوتیسم، توانایی فرد برای برقراری ارتباط با دیگران و پاسخ مناسب به محیط بیرون را تحت تأثیر قرار
میدهد. از جمله رویکردهای درمانی در کودکان مبتلا به این اختلال، برنامه Son-Rise است. مطالعه حاضر با هدف بررسی
اثربخشی برنامه Son-Rise بر بهبود تعاملات اجتماعی و ارتباط کودکان مبتلا به اختلال اوتیسم انجام شد.
مواد و روش ها: این پژوهش یک کارآزمایی شبه بالینی با طرح پیشآزمون و پسآزمون همراه با گروه شاهد بود. ۳۰ کودک
مبتلا به اختلال اوتیسم با استفاده از روش نمونهگیری در دسترس انتخاب شدند. کودکان به صورت تصادفی در دو گروه مداخله
برنامه فشرده Son-Rise و شاهد )تحت مداخلات توانبخشی رایج( قرار گرفتند )در هر گروه ۱۵ کودک(. از ویرایش دوم
آزمون Gilliam Autism Rating Scale (2-GARS) و مقیاس رشد اجتماعی Vineland به عنوان پیشآزمون و از
آزمون ۲-GARS برای ارزیابی مجدد استفاده گردید. دادهها با استفاده از آزمونهای Independent t ، Mann-Whitney ،
Paired t و Wilcoxon مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت .
یافته ها: برنامه Son-Rise در مقایسه با مداخلات توانبخشی رایج، سبب بهبود تعامل اجتماعی کودکان مبتلا به اوتیسم شد
( ۰۰۱ / ۰ = P (. اگرچه تفاوت معنیداری در مقایسه نتایج ارتباط شرکتکنندگان در دو گروه مشاهده نگردید ) ۱۱۰ / ۰ = P .)
نتیجهگیری: میتوان نتیجهگیری کرد که برنامه Son-Rise باعث بهبود تعامل اجتماعی کودکان مبتلا به اوتیسم میشود، اما
تأثیر این برنامه بر بهبود تعامل اجتماعی این گروه از کودکان، به بررسی بیشتر و تحقیقات مداخلهای تجربی آزمایشی با تعداد
بیشتری از کودکان مبتلا به اوتیسم نیاز دارد.

۲ دیدگاه. Leave new

سلامچقدر این روش خوب است من در کلینیک استفاده می کنم. از استاد پیشیاره بابت معرفی این روش بسیار سپاسگزارم.

ببخشید، برای نوشتن دیدگاه باید وارد بشوید